Teatr Telewizji TTV - KOLEKCJA

Jesteśmy na Facebook'u! Klikaj Lubie to!



Strona 1 z 3 123 OstatniOstatni
Pokaż wyniki od 1 do 20 z 48
  1. #1
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie Teatr Telewizji TTV - KOLEKCJA

    A z Maudry

    Metamorfozy albo zloty osiol

    [2004]


    Opis:

    Spektakl zaraz sie zacznie. Artysci poprawiaja stroje, strzepuja faldy szat, drapuja na ramionach togi, chwytaja rekwizyty, powtarzaja pozy, gesty i miny. Zgodnie z dobitnie wyrazona wola rezysera - "Mniej wdzieków, wiecej dzwieków!" - raz jeszcze cyzeluja dobywane z instrumentów tony i wyspiewywane frazy. Jeszcze chwila, i rozpocznie sie widowisko, a dokladniej - zdaniem jego twórcy, Wlodzimierza Staniewskiego - "esej teatralny". To orginalnie podana opowiesc o tylez naiwnym, co namietnym i zbytnio nadskakujacym dziewczeciu mlodziencu Lucjuszu, który pragnac przybrac na krótko postac puszczyka, zamienil sie przez pomylke w uosabiajcego chutliwosc osla. Nim uda mu sie odnalezc i spozyc czym predzej wieniec z róz - jedyne ponoc lekarstwo na przywrócenie ludzkiej powierzchownosci - przezyje wiele groteskowych, nieraz koszmarnych, a zwykle pouczajacych przygód...
    Awanturnicza powiesc fantastyczno-satyryczna "Metamorfozy w jedenastu ksiegach", znana w tradycji literackiej jako "Metamorfozy albo Zloty osiol", stworzyl w polowie drugiego wieku po Chrystusie jeden z najwybitniejszych pisarzy lacinskich swoich czasów, Apulejusz z Madaury. Ten urodzony w Pólnocnej Afryce, starannie wyksztalcony w Kartaginie i Atenach, wiele podrózujacy po Grecji i Wschodzie prozaik, poeta, retor i wszechstronny erudyta oparl sie na znacznie mniej dojrzalym artystycznie greckim utworze Lukiosa z Patrai, który z kolei korzystal z wczesniejszych o dwa stulecia erotycznych opowiesci milezyjskich Arystydesa z Miletu. "Zloty osiol" Apulejusza wywarl znaczny wplyw na pozniejsze dzieje literatury europejskiej - od Boccaccia, przez La Fontaine'a, po Jana Andrzeja Morsztyna.
    Chociaz rzymska opowiesc posluzyla za kanwe spektaklu Osrodka Praktyk Teatralnych w Gardzienicach, zaczerpniete z "Metamorfoz" slowo i fabula nie maja w widowisku pierwszorzednego znaczenia. Do wspólczesnego widza przemawiac maja aranzowane przez artystów sytuacje sceniczne, zywe obrazy, taniec, spiew i muzyka, glównie wokalna bedaca pieczolowita rekonstrukcja dawnych utworów - od starozytnej Grecji z V wieku przed Chrystusem, po hymny wczesnochrzescijanskie. [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Scenariusz: Wlodzimierz Staniewski
    * Rezyseria: Wlodzimierz Staniewski
    * Dramaturgia muzyczna: Wlodzimierz Staniewski
    * Zdjecia: Jacek Petrycki, Krzysztof Golabek
    * Asystent operatora: Jaroslaw Roszyk
    * Operator kamery: Jacek Grzelak
    * Opracowanie muzyczne: Maciej Rychly
    * Dzwiek: Maria Chilarecka-Barczynska
    * Asystent operatora dzwieku: Piotr Farynski
    * Udzwiekowienie: Studio Segment
    * Montaz: Katarzyna Maciejko-Kowalczyk
    * Kierownictwo produkcji: Piotr Duma
    * Sekretariat planu: Justyna Kolodziejczyk
    * Wspólpraca produkcyjna: Sabina Sidor
    * Producent: Maria Mazurek
    * Produkcja wykonawcza: Telewizja Polska (Lublin)
    * Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa (Program 2 TVP S.A.)
    * Obsada aktorska: Tomasz Rodowicz, Mariusz Golaj, Elzbieta Rojek, Marcin Mrowca, Joanna Holcgreber, Dorota Porowska, Grzegorz Podbieglowski, Anna Helena McLean, Anna Dabrowska, Agnieszka Mendel, Julia Bui Ngoc, Aleksandra Gronowska, Justyna Jary, Barbara Songin, Alicja Zmigrodzka


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  2. #2
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Abramow Jaroslaw

    Derby w palacu

    [1991]


    Opis:

    Ta groteskowa komedia serio miala swoja prapremiere w lipcu 1966 na scenie Teatru Polskiego w Warszawie. Byla to wtedy sztuka wspólczesna, mocnym satyrycznym ostrzem godzaca w krucha fasade socjalistycznego porzadku. Po premierze bardzo duzo pisano, umieszczajac sztuke, w szeregu utworów "o lepszym Rzeczypospolitej urzadzeniu", porównujac ja do "Wesela", "Zemsty", twórczosci Gombrowicza i Witkacego. Odnajdywano w niej te sama przenikliwa zdolnosc odslaniania narodowych kompleksów, wad, slabosci, portretowania wspólczesnych zachowan i formulowania, moze niewygodnych, ale istotnych dla wszystkich pytan.
    Syn bylego stangreta zostal dyrektorem majatku pracodawców ojca, majatku przejetego po wojnie przez PGR. W budynkach gospodarczych prowadzi wzorowa i dewizowo dochodowa hodowle koni wierzchowych, a w hrabiowskim palacu urzadzil muzeum. Zgromadzil tam wszystkie pamiatki swietnosci minionych czasów i rodzinne precjoza familii Dembopolskich. Miejscowy sekretarz partii ma inny pomysl na wykorzystanie koni i palacu. I tu rozpoczyna sie pierwszy konflikt: nowego i starego, sentymentalizmu i przywiazania do przeszlosci z koniunkturalnym, merkantylnym kalkulowaniem; wartosci glebszych i trwalszych z doraznoscia. Problemy skomplikuja sie znacznie, gdy na scenie pojawi sie sam hrabia pragnacy spoczac po smierci w palacowym ogrodzie, wyrachowana stazystka, romantyczny wachmistrz i pracownicy tajnego urzedu w malarskich uniformach. A takze, jak to w grotesce, nieoczekiwanie dla wszystkich - Czarna Dama z portretu. Cwierc wieku temu Stefan Treugutt pisal: "To sztuka nie o karabelach, nie o dewizach, nie o sporach o wladze na wlasnym podwórku, to sztuka o naszej wlasnej swiadomosci, o klopotliwosciach przymierzania terminu zbiorowego - Polska - do naszych prywatnych aspiracji, ambicji, pomyslów, marzen, do wlasnych metryk i kart personalnych, które bysmy chcieli wypisac wlasnym dzieciom...". [PAT]

    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Jaroslaw Abramow
    * Rezyseria: Ryszard Ber
    * Asystent rezysera: Renata Czarnkowska, Ryszard Kamola
    * Realizacja telewizyjna: Anna Halasinska
    * Operator kamery: Norbert Maleszewski, Marek Maruszewski, Michal Milczarek
    * Realizacja swiatla: Tomasz Lysenko
    * Scenografia: Jerzy Rudzki
    * Asystent scenografa: Malgorzata Malinowska, Piotr Malinowski
    * Opracowanie muzyczne: Teresa Bancer
    * Realizacja dzwieku: Andrzej Bilat
    * Montaz: Lidia Mandes, Witold Nocny
    * Charakteryzacja: Stanislawa Jezewska, Iwona Kaminska
    * Redakcja: Ewa Marrodan
    * Kierownictwo produkcji: Elzbieta Stefanowicz, Agnieszka Sobkowska
    * Obsada aktorska: Henryk Talar (Karbot), Krzysztof Tyniec (Byrczak), Jan Matyjaszkiewicz (Hrabia), Adrianna Biedrzynska (Alicja), Jerzy Kamas (Józef), Pawel Nowisz (Wachmistrz), Marcin Tronski (Stachon), Jan Kociniak (Patek), Ryszard Pracz (Naczelnik), Tomasz Dedek (Mr Albornos)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  3. #3
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Abramow-Newerly Jaroslaw

    Chryzantema zlocista

    [1995]


    Opis:

    Jaroslaw Abramow-Newerly (ur. 1933) od lat pisze glównie dla teatru, choc w jego dorobku znalezc mozna i sluchowiska radiowe, i kompozycje muzyczne, i obszerna epicka powiesc "Alianci". Byl wspóltwórca Studenckiego Teatru Satyry, dla którego skomponowal m.in. popularnych "Okularników". Sposród wielu cieszacych sie powodzeniem sztuk najbardziej znane to: "Derby w palacu" (1966), "Klik - Klak" (1972, przez 8 lat nie schodzila z afisza Sceny Kameralnej stolecznego Teatru Polskiego) i "Maestro" (1982, sztuka o stanie wojennym). Krytyka widzi w nim twórce z sukcesem kontynuujacego dobre tradycje komedii, w satyrycznym swietle przedstawiajacego wspólczesne przemiany obyczajowe, w oryginalny sposób ukazujacego konflikty rodzace sie na styku tradycji i terazniejszosci. Nie inaczej jest w "Chryzantemie zlocistej".
    Ludwik, starzejacy sie pisarz, znajduje sie "na rozstajach" zyciowej i artystycznej drogi. Zona odeszla, powodzenie czytelnicze juz nie to, co kiedys. Ludwik zamyka sie na swoim strychu, przerobionym na nowoczesne mieszkanie. Rzadko wychodzi, wylacza telefon, opróznia kolejne butelki alkoholu, próbuje cos pisac. Skryta tesknote za zona próbuje zagluszyc zartobliwymi (?) myslami o samobójstwie. I wówczas niespodziewanie odwiedza go tajemniczy nieznajomy o wygladzie kloszarda. Ich rozmowa staje sie pretekstem do pelnych lagodnej ironii rozwazan o roli literatury we wspólczesnym swiecie, o kondycji artysty i prawdziwego odbiorcy (nie: konsumenta) jego dziela. [PAT]

    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Jaroslaw Abramow-Newerly
    * Rezyseria: Ryszard Ber
    * Zdjecia: Ryszard Lenczewski
    * Operator kamery: Ryszard Lenczewski
    * Wspólpraca operatorska: Slawomir Klemba, Bartosz Prokopowicz, Emil Makowski, Wieslaw Florczak
    * Oswietlenie: Lechoslaw Kolendowicz, Marek Macioszek, Piotr Malinkiewicz
    * Scenografia: Andrzej Halinski
    * Wspólpraca scenograficzna: Robert Czesak, Kazimierz Augustyniak, Tadeusz Koldyj, Jerzy Jakimiak
    * Kostiumy: Malgorzata Gwiazdecka
    * Muzyka: Jaroslaw Abramow-Newerly
    * Opracowanie muzyczne: Malgorzata Przedpelska-Bieniek
    * Dzwiek: Krystyna Pohorecka
    * Montaz: Marek Wojciechowski
    * Wspólpraca dzwiekowa: Zbigniew Przygodzki, Miroslaw Makowski
    * Kierownictwo planu: Waldemar Prokopowicz
    * Wspólpraca produkcyjna: Dorota Swietochowska
    * Fotosy: Jerzy Zdrojewski
    * Inzynier nagrania: Tadeusz Blikowski
    * Charakteryzacja: Elzbieta Pietrzak
    * Redakcja: Maria Bardini
    * Kierownictwo produkcji: Ewa Jacuta
    * Producent: Andrzej Halinski
    * Produkcja: Pentor Film (na zlecenie Teatru Telewizji)
    * Obsada aktorska: Jerzy Kamas (Michalek), Zbigniew Zapasiewicz (Ludwik), Agnieszka Kotulanka (Iza)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  4. #4
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Abramow-Newerly Jaroslaw

    Czy mozna sie dosiasc ?

    [1978]


    Opis:

    W restauracji spotykaja sie mlodzi zakochani. On jest inzynierem u progu kariery, ona studentka z dobrego domu. Mimo iz sa zakochani, to boja sie wyznac sobie milosc. Blahe sprawy sa dla nich pretekstem do drobnych sprzeczek. Przy stoliku obok kierownictwo zakladu, w którym pracuje chlopak, gosci zagraniczna delegacje. Gdy wydaje sie, ze mlody inzynier odwazy sie w koncu poprosic dziewczyne o reke, dosiada sie do ich stolika, mimo oporów studentki, bezposredni szef chlopaka. Ten bojac sie o swoja kariere, nie ma odwagi wyprosic nieoczekiwanego goscia.
    Dziewczyna dostrzega w swym chlopaku cechy, których wczesniej nie zauwazala. Widzi, ze jest gotów wiele zrobic dla kariery i pieniedzy, ze dla tych "wartosci" gotów jest poswiecic szczescie osobiste. Takim byl niegdys jego szef, który dopiero dzis odkryl, ile stracil, podporzadkowujac wszystko pracy. Dziewczyna wykorzystujac nieobecnosc chlopaka przy stoliku odchodzi, nie chcac juz wiazac z nim swego losu. [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Jaroslaw Abramow-Newerly
    * Rezyseria: Laco Adamik
    * Asystent rezysera: Ewa Milczarkowa
    * Rezyseria telewizyjna: Edwarda Paszkowska
    * Realizacja swiatla: Anna Rusin
    * Operator kamery: Adam Burzynski, Wlodzimierz Piechocki, Wlodzimierz Precht, Andrzej Winiarski
    * Scenografia: Wojciech Majda
    * Asystent scenografa: Wojciech Wolski
    * Opracowanie muzyczne: Zbigniew Lapinski
    * Dzwiek: Hanna Minkowska
    * Redakcja: Ewa Monkiewicz
    * Kierownictwo produkcji: Danuta Bester
    * Obsada aktorska: Krystyna Wachelko-Zaleska (Ona), Wojciech Wysocki (On), Eugeniusz Kaminski (Trzeci), Wlodzimierz Nakwaski (Kelner), Jerzy Felczynski, Bogdan Szymkowski, Jerzy Moes, Zdzislaw Szymborski, Jerzy Rostkowski, Zygmunt Wiaderny, Zbigniew Lapinski (pianista), Tadeusz Szpadrowski (kontrabasista), Krzysztof Mastalerski (perkusita)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  5. #5
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Abramow-Newerly Jaroslaw

    Gry salonowe

    [1992]


    Opis:

    Dwie jednoaktówki Jaroslawa Abramowa-Newerlego, napisane pierwotnie dla Teatru Polskiego Radia; oba sluchowiska - "Poznam pania w wieku lat..." i "Zelazna pani" - mialy premiere w 1977 r. Miniatury pokazane w widowisku telewizyjnym opatrzono wspólnym, znaczacym tytulem "Gry salonowe". Jak podkreslala krytyka, w dramaturgii Abramowa-Newerlego motorem akcji i czesto stosowanym chwytem jest gra, prowadzona przez wszystkich bohaterów, w róznym stopniu swiadomych tego, jak dalece rzecz jest ukartowana. "Gra celebrowana przez bohaterów miniatury "Poznam pania w wieku lat..." jest obsesja, nalogiem, narkotykiem. To Gombrowiczowska iscie metafora, rozpisana wprawdzie na mezczyzne i kobiete, ale konstatujaca - zwlaszcza w szerszym planie Abramowowskiej dramaturgii - prawde wcale nie partykularna: o maskach, które przywdziewa sie na co dzien, ocalajac tym sposobem przynajmniej zludzenia, o minach, które robi sie w kazdej chwili i w kazdym miejscu, nie bedac pewnym, kiedy z wygladzonych zmarszczek skóry wyjrzy ponury grymas" - pisal autor poslowia do zbioru radiowych dramatów Jaroslawa Abramowa-Newerlego "Piec minut slawy". Równoczesnie, obie jednoaktówki, choc poruszaja problemy nieblahe, sa nieodparcie zabawne. Znakomici aktorzy, od lat bawiacy publicznosc rolami komediowymi, znalezli w sztuce wyzwania godne swego talentu. Bohaterami miniatury "Poznam pania w wieku lat..." sa On i Ona, oboje nieco znuzeni monotonia zycia malzenskiego. On, zamozny spadkobierca wlascicieli firmy produkujacej ekskluzywne ramy ozdobne, zamieszcza w prasie ogloszenie: "Wysoki (182 cm), wybitnie zdrowy warszawianin, o duzym temperamencie, zmeczony samotnoscia, pozna pania, najchetniej lekarke, w celu matrymonialnym". I zjawia sie Ona. Oglada pieknie urzadzone wnetrza, miedzy innymi pokój Mery, nieobecnej (moze bylej?) zony pana domu, dowiaduje sie o jego niezwyklej kolekcji starych samochodów. Jeden z piekniejszych eksponatów, blekitny bugatti rocznik 1934, byl ukochanym samochodem Mery. Pan wystepuje z niezwykla propozycja, która bylaby jakas odmiana w nudnym zyciu "wybitnie zdrowego warszawianina". Nastepna gra toczy sie pomiedzy starej daty Pania Starsza i Andzia sluzaca. Co prawda, galopujacy postep zlikwidowal ten zawód, sluzaca zastapila gosposia, dama do sprzatania i do towarzystwa, bona czy osoba o równie wdziecznej nazwie. Pani z Andzia czuja sie po trosze jak zabytki klasy zerowej - kiedy padna, juz nikt nie bedzie wiedzial, jak wyglada prawdziwa sluzaca i prawdziwa Pani Starsza. Gdy obie - z perspektywy salonu i kuchni - wybrzydzaja na ten postepowy swiat, zjawia sie Kobieta. Andzia, która zawsze sie szczycila, ze ma w rodzinie "dochtórke", z duma przedstawia Pani Starszej córke swojej siostry stryjecznej, Zachariaszki nieboszczki. Mirusia opowiada o mezu docencie habilitowanym i malym synku. Ma dla drogiej cioci pewna propozycje. Pani Starsza widzi w tym zagrozenie wlasnych interesów. Zazarcie walczy o swoje. Andzia chowa jednak w zanadrzu niespodzianke. Ona tez musi zadbac o swoja przyszlosc. Kiedy Pani Starszej sie zemrze, nikt nie da renty sluzacej, wiec z postepem trzeba jednak isc. Z usmiechem do przodu. [PAT]

    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Jaroslaw Abramow-Newerly
    * Rezyseria: Anna Minkiewicz
    * Realizacja telewizyjna: Anna Minkiewicz
    * Operator kamery: Wlodzimierz Straszkiewicz, Marek Maruszewski
    * Realizacja swiatla: Anna Rusin
    * Scenografia: Marek Lewandowski
    * Kostiumy: Malgorzata Zduleczny
    * Muzyka: Jan Zawierski
    * Dzwiek: Marita Lipcówna
    * Montaz: Marek Latoszewski
    * Charakteryzacja: Lidia Krynska, Renata Zygmunciak
    * Kierownictwo produkcji: Barbara Kubicka
    * Produkcja: Polamer (na zlecenie Naczelnej Redakcji Teatru TV)
    * Obsada aktorska: Magdalena Zawadzka (Ona), Krzysztof Kowalewski (On), Wojciech Alaborski (Doktor), Irena Kwiatkowska (Pani Starsza), Anna Seniuk (Andzia)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  6. #6
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Abramow-Newerly Jaroslaw

    Klik-Klak

    [1980]


    Opis:

    "Klik-klak" (druk w "Dialogu" w 1972), "Aniol na dworcu" (nagroda im. Pietaka w 1965) i "Derby w palacu" - to trzy najpopularniejsze sztuki z bogatego dorobku wspólczesnego dramaturga, pisarza, wspóltwórcy slynnego STS-u, Jaroslawa Abramowa-Newerlego (ur. 1933). Wszystkie byly wielokrotnie wystawiane na polskich scenach i cieszyly sie ogromna popularnoscia. W telewizyjnej inscenizacji komedii "Klik-klak", nieco skondensowanej w porównaniu z wersja sceniczna, jedyna role zenska rezyser Ryszard Ber powierzyl Marii Malickiej, gwiezdzie przedwojennego teatru. Uwiarygodnilo to dodatkowo perypetie bohaterki. Dama urodzona na poczatku stulecia rzeczywiscie mogla byc najpierw zona przedwojennego pulkownika, potem sanacyjnego dyplomaty, a po wojnie wydac sie za przedstawiciela wladzy ludowej w randze wiceministra. Urocza starsza pani o romantycznym imieniu Kornelia zaprasza na uroczysty wieczór trzech bylych mezów. Zapewne pragnie troszke zaimponowac swojemu mlodemu sublokatorowi, który nie jest jej obojetny. Tak sie sklada, ze wyznaczona data spotkania jest jednoczesnie dniem rocznicy jej kolejnych slubów. A to stwarza naturalna okazje do wspomnien i rozrachunku z przeszloscia. Chwile sentymentalnych wzruszen i zadumy przeplataja sie z momentami zabawnych spiec miedzy uczestnikami wspólnej kolacji. Bezpretensjonalna komedia, swietne aktorstwo. [TVP]

    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Jaroslaw Abramow-Newerly
    * Rezyseria: Ryszard Ber
    * Asystent rezysera: Anna Mazurkiewicz
    * Wspólpraca rezyserska: Alicja Slezanska
    * Realizacja telewizyjna: Alicja Slezanska
    * Operator kamery: Wojciech Frankowski, Marek Krajewski, Waldemar Kasprzyk
    * Oswietlenie: Stanislaw Bialek
    * Scenografia: Marcin Stajewski
    * Asystent scenografa: Ewa Bystrzejewska
    * Kostiumy: Ewa Zaborowska
    * Opracowanie muzyczne: Stefan Zawarski
    * Dzwiek: Marita Lipcówna, Andrzej Bilat
    * Montaz elektroniczny: Wieslawa Grzyb
    * Inzynier studia: Rajmund Gruszka
    * Charakteryzacja: Renata Zygmunciak, Irena Podbielska
    * Redakcja: Kamilla Klein, Elzbieta Tarnowska
    * Kierownictwo produkcji: Bogdan Furmanowski, Janina Targowska
    * Obsada aktorska: Maria Malicka (Kornelia), Jan Swiderski (Grzegorz), Henryk Borowski (Teodor), Bronislaw Pawlik (Sylwester), Jan Prochyra (Eligiusz)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  7. #7
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Abramow-Newerly Jaroslaw

    Moglo byc gorzej

    [1995]


    Opis:

    Bohaterami najnowszych tekstów Jaroslawa Abramowa-Newerlego czesto bywaja ludzie sztuki, jak starzejacy sie pisarz z "Chryzantemy zlocistej" czy dawna diva operowa w "Slowiku Warszawy".
    W "Moglo byc gorzej" pisarz równiez portretuje osoby obracajace sie w swiatku artystyczno-literackim: zona jest muzykiem, maz - redaktorem. Malzonkowie wybieraja sie wlasnie na przyjecie, na którym dobrze jest byc - gospodarz jest prezny i "czuje rynek". Piekna Emma kpi z meza, ze biegnie na kazde skinienie "tego goryla", ale sama tez akceptuje reguly gry - kupuje elegancki bukiet, przywdziewa wizytowe norki. Gotowych do wyjscia zatrzymuja nieoczekiwani goscie. Dwaj mezczyzni wdzieraja sie do mieszkania, jeden z nich jest uzbrojony. Emma chce wszczac alarm, Robert bez protestu wykonuje wszystkie polecenia napastników. W gebie teoria, w srodku cykoria, tak to jest z nasza opozycja - filozoficznie komentuje pan Ludek. Robert usluznie serwuje drinki, biegnie do kuchni po zakaski, dobrowolnie oddaje bandytom wszystko, czego zadaja. Rozochoceni rabusie oznajmiaja, ze nastepnym punktem programu bedzie powieszenie kobiety. Egzekucji ma dokonac jej maz, i to jak najszybciej, bo gorzej bedzie, gdy "oni" przyjda. Sztuke, bedaca rodzajem psychologicznej groteski, wienczy zaskakujacy final. Cale zdarzenie zostalo zaaranzowane po to, by sprawdzic stopien konformizmu, odwagi cywilnej, a takze mezowskiej milosci bohatera do slicznej fagocistki. Wynik tej weryfikacji nie jest optymistyczny, ale podobno moglo byc gorzej. [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Jaroslaw Abramow-Newerly
    * Rezyseria: Ryszard Ber
    * Wspólpraca rezyserska: Hanna Motyka, Miroslawa Panas
    * Zdjecia: Piotr Wojtowicz
    * Asystent operatora: Roman Lewandowski
    * Wspólpraca operatorska: Pawel Kamela, Marek Modzelewski, Cezary Kozlowski
    * Scenografia: Andrzej Halinski
    * Wspólpraca scenograficzna: Katarzyna Boczek, Jerzy Jakimiak (w czolówce nazwisko: Jakimiuk), Tadeusz Koldyj
    * Kostiumy: Ewa Sowinska
    * Wspólpraca kostiumograficzna: Anna Sapinska
    * Muzyka: Adam Slawinski
    * Realizacja muzyki: Janusz Bogacki
    * Opracowanie muzyczne: Malgorzata Przedpelska-Bieniek (w napisach okreslenie funkcji: konsultacja muzyczna)
    * Dzwiek: Krystyna Pohorecka
    * Wspólpraca dzwiekowa: Jacek Serowiecki, Jerzy Osniecki
    * Montaz: Marek Wojciechowski
    * Charakteryzacja: Grazyna Dabrowska
    * Kierownictwo produkcji: Slawomir Lis
    * Wspólpraca produkcyjna: Anna Lopuszynska, Dorota Swietochowska
    * Produkcja: Pol Net S.A. (dla Teatru Telewizji)
    * Obsada aktorska: Adrianna Biedrzynska (Emma), Wojciech Wysocki (Robert), Zdzislaw Wardejn (Ludek), Marcin Tronski (Gieno), Andrzej Ferenc (Konrad)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  8. #8
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Abramow-Newerly Jaroslaw

    Slowik Warszawy

    [1995]


    Opis:

    W satyrycznym swietle przedstawione wspólczesne przemiany obyczajowe i konflikty rodzace sie na styku tradycji i terazniejszosci, oto problemy absorbujace pisarza ostatnimi laty. Podobnie jest w "Slowiku Warszawy" - zabawnej i miejscami poruszajacej opowiesci o slynnej niegdys spiewaczce operowej. Obecnie Patrycja zyje z dala od zgielku wielkiego swiata. Nie oznacza to wszakze, ze jej egzystencje przepelnia nuda. Byla diva daje lekcje spiewu policjantowi z drogówki, przyjmuje wychowanków i starych znajomych. Kazdy z nich "przynosi" ze soba wlasne sprawy, refleksje, wspomnienia. W ten sposób w spokojne i uregulowane zycie Patrycji wkracza wspólczesnosc wraz ze swymi smiesznostkami, paradoksami, ale i problemami. [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Jaroslaw Abramow-Newerly
    * Rezyseria: Ryszard Ber
    * Wspólpraca rezyserska: Waldemar Prokopowicz, Maria Skryskiewicz-Lach
    * Zdjecia: Krzysztof Ptak
    * Operator kamery: Krzysztof Ptak
    * Wspólpraca operatorska: Dariusz Maciejewski, Andrzej Borkowski
    * Oswietlenie: Lechoslaw Kolendowicz, Marek Macioszek, Ryszard Switalski
    * Scenografia: Andrzej Halinski
    * Wspólpraca scenograficzna: Katarzyna Boczek
    * Kostiumy: Ewa Krauze
    * Wspólpraca kostiumograficzna: Katarzyna Raszynska
    * Rekwizyty: Jerzy Jakimiak, Tadeusz Koldyj
    * Muzyka: Marek Kuczynski
    * Opracowanie muzyczne: Malgorzata Przedpelska-Bieniek
    * Dzwiek: Marek Wronko
    * Wspólpraca dzwiekowa: Lech Kowalewski, Piotr Kaluzka
    * Montaz: Marek Wojciechowski
    * Charakteryzacja: Alicja Kozlowska
    * Fotosy: Wiktor Zdrojewski
    * Kierownictwo produkcji: Ewa Jacuta
    * Wspólpraca produkcyjna: Ewa Dubniak
    * Producent: Andrzej Halinski
    * Produkcja wykonawcza: Pentor Film (dla Teatru TV)
    * Obsada aktorska: Nina Andrycz (Patrycja), Henryk Bista (Adolf), Marcin Tronski (Durhoff), Dorota Chotecka (Marita), Tomasz Konieczny (Sielczuk), Boguslaw Kaczynski (Redaktor)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  9. #9
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Abramow-Newerly Jaroslaw

    Zaglowce biale zaglowce

    [1970]


    Opis:

    Prosze o opis lub recenzje.


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Jaroslaw Abramow-Newerly
    * Rezyseria: Kazimierz Braun
    * Asystent rezysera: Bozena Pijanowska
    * Realizacja telewizyjna: Anna Minkiewicz
    * Operator kamery: Ryszard Krassowski, Andrzej Dmoch, Stefan Kasperek, Maciej Ulasiewicz, Marek Krajewski
    * Oswietlenie: Bogdan Wisniewski, Stanislaw Moszuk
    * Scenografia: Jerzy Maslowski
    * Opracowanie muzyczne: Teresa Bancer
    * Dzwiek: Tadeusz Malek, Gabriela Milobedzka
    * Obsada aktorska: Stanislaw Zaczyk (On), Tadeusz Fijewski (Kolega), Irena Szczurowska (Dziewczyna), Kazimierz Opalinski (Profesor), Witold Kaluski (Dyrektor), Henryk Borowski (Major), Lech Ordon (Ksiadz), Kazimierz Rudzki (Mecenas), Adam Mularczyk (Wozny)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  10. #10
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Amejko Lidia

    Farrago

    [1998]


    Opis:

    Gwiazdor kina akcji po wypadku samochodowym trafia przed oblicze sw. Piotra. Niebieski klucznik oskarza go o okropne zbrodnie popelnione... w filmach. Aktor poczatkowo zupelnie nie zdaje sobie sprawy, w jakich znalazl sie opalach. Instynktownie szuka wyjscia z sytuacji i stopniowo zaczyna budzic fascynacje Piotra oraz jego Mocodawcy, zwanego w sztuce Ekscelencja. Z kolei Ekscelencja dzieki aktorowi uswiadamia sobie, ze nie moze uciekac przed odpowiedzialnoscia za istnienie w swiecie zla i niesprawiedliwosci. Komedia o odpowiedzialnosci moralnej artysty wobec odbiorcy przeksztalca sie w dyskurs z chrzescijanska teodyce_, jak zawsze u tej autorki - lekki i zabawny.
    Lidia Amejko (ur. 1955) debiutowala w 1993 r. sluchowiskiem "Gdy rozum spi - wlacza sie automatyczna sekretarka", z intrygujacym i znaczacym podtytulem "Rzecz o gadaniu", który sygnalizowal jeden z glównych tematów jej twórczosci. O tym, ze slowo jest esencja bytu, a mówienie do innych jest istota czlowieczenstwa, oraz o Bogu, który daje czlowiekowi wszystko, a on "tylko sie skrzywi, a potem sam sobie z gówna bat ukreci, zeby z niego strzelac" - mówia tez inne sztuki dramatopisarki: "Meka Panska w butelce" (1995), "Dwadrzewko" (1996) i wlasnie "Farrago" (1996). Wszystkie spotkaly sie z przychylnoscia krytyki - "Jej sztuki sa skondensowane, dowcipne i ironiczne, zawieraja wiele blyskotliwych pomyslów, które kto inny móglby wykorzystac do napisania opaslych powiesci. Autorka przypomina jednak, ze zyjemy w czasach pospiechu, a takze demokracji, kiedy to trzeba mówic do ludzi - a wiec krótko i zabawnie, bo nikt nie ma czasu na czytanie filozoficznych dysertacji, nie mówiac juz o tym, ze nikt juz nie ufa filozofom".
    W "Farrago" filozofia jest dosc zakamuflowana i nie ma zadnej metafizyki nawet w obrazie Najwyzszego. To raczej, jak pisze krytyk, "figura podana na patelni cieplej ironii". Ekscelencja uwielbia ogladac "fragmenty czasu" wypelnione wojnami religijnymi - to takze zadne wojny, z oddali stosy wygladaja jak plonace ogniska... Piotr, który najwyrazniej "za dlugo byl kaznodzieja", zabrania swemu Panu patrzec na krew, przemoc i okrucienstwo. Przypomina, ze Farrago czeka. Jego jaguar spadl z mostu do rzeki, a kierowca, w sztok pijany, staje przed boskim trybunalem. Slawny aktor nie rozumie, co sie tutaj dzieje. Dwa piwa, nie recydywa, a on spieszy sie na plan, bo bez gwiazdy nie ma filmu. Piotr nie daje sie przekupic ani oczarowac ni przechytrzyc. Oskarza Wiktora Farrago o liczne morderstwa i inne zbrodnie. Dowodem w sprawie jest montaz brutalnych scen z filmów, w których wystapil aktor uzyczajacy swojej fizys bohaterowi. Poruszeni sedziowie niebiescy ogladaja material filmowy, a oskarzony spokojnie zapada w sen. Aby mógl odpowiadac za swoje czyny, musi wytrzezwiec. Kawa i woda mineralna czynia cud, który zdumiewa nawet Ekscelencje. Pachnacy "Wiecznoscia" ("Eternity" Calvina Kleina), aktor, zniewalajaco przystojny i uprzejmy, z promiennym usmiechem na twarzy, blyskawicznie wraca do formy i jest gotów natychmiast stanac przed kamera. Prosi sad o wyrozumialosc. Zawód, który uprawia, jest szalenie wyniszczajacy, psychicznie i fizycznie. Ze lzami w oczach artysta blaga o litosc - w imie tych, którym przynosi chwile ukojenia w ponurym zyciu, którzy w ciszy i ciemnosci siedza zapatrzeni w niego i bijaca z ekranu swiatlosc - "Lux in tenebris". To wlasnie on, aktor, daje ludziom nadzieje i wiare, ze zabity powstanie z martwych i zacznie uciekac, a skrzywdzona i ponizana zacznie sie usmiechac w ramionach skruszonego oprawcy; ze nie istnieje to, co nieodwracalne, a okrucienstwo slowa "koniec" znika wraz z nakreceniem kolejnego odcinka. Kompletnie skolowany podobnymi wywodami Piotr domaga sie natychmiastowego wydania wyroku, oczywiscie, skazujacego. Jednak Ekscelencja wydaje sie zaintrygowany. Pragnie dowiedziec sie czegos wiecej o zawodzie aktora. Jest ciekaw, co to znaczy: stwarzac rzeczywistosc na niby. Czy aktor, kiedy gra jakas postac i jest jakby jeden w dwóch osobach, dzieli swoja dusze na dwóch, czy zdarza mu sie cala oddac temu drugiemu. Piotr nie zamierza popuscic. Tutaj on rozlicza sie z dusz. Twierdzi, ze imitacja zbrodni równiez jest zbrodnia - przynajmniej wobec tego jednego jedynego widza, który nie rozróznia "na niby" od "naprawde". Pyta wprost, czy oskarzony przyznaje sie do odpowiedzialnosci za tych wszystkich, których stworzyl, za ich czyny, mysli i slowa. Nagle sad nad aktorem przybiera zupelnie nieoczekiwany obrót. A konsekwencje sa zaiste zaskakujace. [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Lidia Amejko
    * Rezyseria: Jaroslaw Zamojda
    * Wspólpraca rezyserska: Joanna Kos (nie wystepuje w czolówce)
    * Zdjecia: Tomasz Dobrowolski
    * Operator kamery: Tomasz Dobrowolski, Artur Zdral
    * Mistrz oswietlenia: Robert Kaczmarski
    * Wspólpraca oswietleniowa: Piotr Dembski, Robert Kuszczak, Janusz Martynczuk
    * Wózkarz: Maciej Cyran, Jerzy Nuckowski
    * Scenografia: Arkadiusz Kosmider
    * Wspólpraca scenograficzna: Henryk Lidtke
    * Kierownictwo budowy dekoracji: Stanislaw Górecki
    * Kostiumy: Katarzyna Morawska
    * Garderoba: Anna Stepien
    * Rekwizyty: Stefan Brysiak, Katarzyna Brysiak
    * Muzyka: Grzegorz Daron
    * Wykonanie muzyki: Wieslaw Mekka (saksofon), Grzegorz Nadolny (gitara basowa)
    * Programowanie komputerów: Grzegorz Daron
    * Realizacja nagran: Jakub Pacanowski
    * Dzwiek: Artur Kuczkowski, Piotr Sergiel
    * Asystent operatora dzwieku: Pawel Baczyk, Marian Wiacek, Rafal Rzeplinski (postprodukcja)
    * Montaz: Marek Denys
    * Asystent montazu: Dariusz Kwiatkowski
    * Casting: Joanna Kos (nie wystepuje w czolówce)
    * Efekty komputerowe: Artlogic
    * Efekty specjalne: Leszek Olbinski
    * Redakcja: Jolanta Kowalska
    * Redaktor prowadzacy: Ewa Millies-Lacroix
    * Charakteryzacja: Marzena Drozd
    * Kierownictwo produkcji: Sylwester Banaszkiewicz, Mariusz Mielczarek
    * Sekretariat planu: Beata Ziólkowska
    * Produkcja: Telewizja Polska (Wroclaw) (dla Teatru TV), Da Vinci sp. z o. o. (wspólpraca)
    * Obsada aktorska: Cezary Pazura (Farrago), Marek Walczewski (Ekscelencja), Wiktor Zborowski (Swiety Piotr)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  11. #11
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Amejko Lidia

    Przemiana

    [1999]


    Opis:

    Juz od swego debiutu na poczatku lat dziewiecdziesiatych Lidia Amejko dala sie poznac jako pisarka z duzym poczuciem humoru, podszytym jednak ironia wobec otaczajacego ja swiata. Ta cecha jej talentu zaznaczyla sie wyraznie w sluchowisku "Gdy rozum spi - wlacza sie automatyczna sekretarka. Rzecz o gadaniu", a takze w sztukach: "Meka Panska w butelce" i "Dwadrzewko". Przelom w karierze Amejko przyniósl jednak dopiero napisany w 1996 roku dramat "Farrago". Historia zepsutego gwiazdora kina akcji, który po smiertelnym wypadku samochodowym trafia w zaswiaty, przebojem zdobyla polskie sceny. Zwienczeniem tego sukcesu stala sie inscenizacja w Teatrze Telewizji z Cezarym Pazura w roli tytulowej. "Farrago" byl jednak nie tylko sukcesem komercyjnym, dowodzil takze ciaglego rozwoju artystycznego pisarki. Amejko przestaja juz wystarczac dowcipne dialogi i drwina z rzeczywistosci. Pojawiaja sie próby glebszej penetracji wnetrza wspólczesnego czlowieka, opisu jego duchowej kondycji. A ta bynajmniej nie nastraja do smiechu. W finale "Farrago" bohater zostaje odeslany z powrotem na ziemie. A wlasciwie jego cialo, gdyz dusze calkowicie zastapily mu emocje postaci filmowych, które gral. Najnowszy dramat Amejko, "Przemiana 1999", jest intrygujaca wariacja na temat slynnego opowiadania Franza Kafki (dodatkowo potwierdza to motto, zamykajace spektakl: "Jakby od pelnej ciszy/oczekiwal powrotu/rzeczywistych i zrozumialych stosunków"). Rzecz dzieje sie w swiecie wielkiej finansjery, a wspólczesna inkarnacje Gregora Samsy stanowi niejaki Senso, kierownik dzialu analiz jednej z filii Rembrandt Banku. Senso to nazwisko znaczace. Kojarzy sie z lacinskim "sensus", czyli "czucie, wrazenie, zmysl". Jak sie niebawem okaze, nie bez przyczyny. Glówny bohater sztuki jest czlowiekiem sukcesu i pracoholikiem. Codziennie do póznego wieczora przygotowuje wazny raport dla Van Dycka, "grubej ryby" z centrali. Pózniej kilka godzin snu w luksusowym mieszkaniu i z powrotem do komputera. Jednak pewnego ranka w zyciu Senso zaczynaja sie dziac dziwne rzeczy. Równolegle z radiowym komunikatem o powodzi na myjacego zeby bohatera zewszad splywaja strumienie wody. Co gorsza, woda gwaltownie wytryskuje tez z jego wnetrznosci (znakomite, bardzo realistyczne efekty specjalne!). Wkrótce jednak wszystko wraca do normy. Nie na dlugo. W pracy Senso slyszy w radiu informacje o wybuchu metanu w kopalni. W efekcie trafia do szpitala z dotkliwie poparzonymi dlonmi. Mimo bólu i niewygodnych opatrunków, kontynuuje prace nad raportem. Starannie unika tez radiowych serwisów informacyjnych. Jednak pechowym zrzadzeniem losu, jeden z nich "przylapuje" go akurat w trakcie telefonicznej rozmowy z Van Dyckiem. Tym razem z eteru plyna wiesci o gwaltownym trzesieniu ziemi. Senso ponownie laduje w lecznicy z powaznymi stluczeniami i urazami kregoslupa. Lekarze zauwazaja tez u niego nadwrazliwosc na dzwiek. Sprowadzony na pomoc neurolog weryfikuje te diagnozy. Wedlug niego Senso jest czlowiekiem, który zatracil wewnetrzny zmysl moralny. Dziwnym zrzadzeniem losu "obowiazki" umarlej duszy przejelo jego cialo. Zostal wybrany, poddany procesowi, na który nie ma wplywu. "Przemiana 1999" to spektakl bardzo dobrze zagrany i zrealizowany. Wartka, efektowna fabula nie przeslania zawartych w tekscie Amejko metaforycznych znaczen, gier z literacka tradycja i gorzkiego szyderstwa (bezwzgledne rekiny biznesu nosza nazwiska znanych malarzy). Rezyser umiejetnie stopniuje napiecie, a Zbigniew Zamachowski sugestywnie ukazuje, jak zamkniety w getcie bilansów i rachunków "japiszon" powoli uczy sie inaczej patrzec na swiat. Temu bolesnemu procesowi towarzyszy sukcesywne znikanie kolejnych czesci ciala bohatera pod powloka gipsu i bandazy. Ludzka poczwarka chowa sie w kokonie. Czy kiedy przemiana dobiegnie konca, wyleci zen piekny motyl? [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Lidia Amejko
    * Rezyseria: Laco Adamik
    * Wspólpraca rezyserska: Monika Dobra
    * Zdjecia: Jacek Petrycki
    * Operator kamery: Krzysztof Golabek
    * Wspólpraca operatorska: Tomasz Bojar, Andrzej Starzynski
    * Mistrz oswietlenia: Robert Kaczmarski
    * Oswietlenie: Janusz Martynczuk, Robert Kolis, Andrzej Góra
    * Asystent operatora: Rafal Litwiniuk (nie wystepuje w napisach)
    * Scenografia: Barbara Kedzierska
    * Wspólpraca scenograficzna: Leokadia Kunowicz
    * Rekwizyty: Stefan Brysiak
    * Wspólpraca kostiumograficzna: Anna Weber
    * Muzyka: Jerzy Satanowski
    * Dzwiek: Artur Kuczkowski
    * Wspólpraca dzwiekowa: Pawel Baczyk
    * Zgranie dzwieku: Tuba Studio (Wroclaw)
    * Montaz: Marek Mulica
    * Charakteryzacja: Marzena Drozd
    * Efekty specjalne: Leszek Olbinski
    * Efekty komputerowe: Laco Adamik
    * Casting: Studio ABM
    * Redakcja: Jolanta Kowalska
    * Redaktor prowadzacy: Ewa Millies-Lacroix
    * Kierownictwo produkcji: Sylwester Banaszkiewicz
    * Wspólpraca produkcyjna: Sylwia Rzonca
    * Sekretariat planu: Maria Iwanowska
    * Produkcja wykonawcza: Telewizja Polska (Wroclaw)
    * Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa (dla Programu 2)
    * Obsada aktorska: Zbigniew Zamachowski (Senso), Aldona Struzik (Greta), Teresa Sawicka (Matka), Milogost Reczek (Dyrektor Wyspianski), Monika Bolly (Sekretarka), Edwin Petrykat (Van Dyck), Roman Pietrzyk (Werner), Igor Kujawski (Straznik I), Lech Gwit (Straznik II), Zbigniew Lesien (Barman), Ilona Ostrowska (Ekspedientka), Wieslaw Cichy (Lekarz I), Krzysztof Dracz (Lekarz II), Mariusz Kiljan (Lekarz pogotowia), Andrzej Galla (Pacjent), Ferdynand Matysik (Pacjent), Stanislaw Melski (Pacjent), Pawel Wolak (Pacjent), Krystyna Mackowiak (Pielegniarka), Konrad Imiela (Pereira), Dorota Abbe (Conchita), Janusz Chabior (Zebrak)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  12. #12
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Anderman Janusz

    Dzien przed zachodem

    [2003]


    Opis:

    Prozaik, scenarzysta, tlumacz, kultowy pisarz swego pokolenia, Janusz Anderman jak malo kto potrafi oddac nastroje rodaków w okresach przelomu, zagubionych, zdezorientowanych, oglupionych telewizyjna propaganda, pozbawionych jakichkolwiek autorytetów. Anderman nie bardzo wierzy w ich wewnetrzna przemiane w wolnej Polsce, zreszta do bohaterów "Dnia przed zachodem" ta wolnosc dotarla w mocno skarlalej i groteskowej postaci.
    Popegeerowska wioska popadla w nedze, jej mieszkancy, którzy z dnia na dzien stali sie niepotrzebni, wegetuja na zasilkach. Zyja bez nadziei, bez celu, bez sensu. Dawniej po pracy w polu wystawali pod sklepem, saczac tanie wino i piwko. Teraz czterech najwytrwalszych "staczy" przenioslo sie pod budke telefoniczna, jedyna we wsi, a raczej poza wsia, gdyz monterzy ustawili ja w lesie, nad jeziorem. Dlaczego tam? Nie wiadomo, tak jak nie wiadomo, czy kiedykolwiek w sluchawce odezwie sie czyjs glos. Ale skoro budka stoi, ktos zadzwonic musi i czterej wioskowi kumple czekaja w napieciu na te chwile. Oczekiwanie skracaja sobie lowieniem ryb w jeziorze, popalaniem skretów (ze skoszonej trawy, bo - jak slyszeli w telewizji - mlodzi w miastach masowo "trawe pala") i rozmowami o swiecie, o tym, jak dobrze bylo i jak zle jest. Z rozrzewnieniem wspominaja dawne czasy, gdy "wladza kradla, ale i ukrasc pozwalala". A teraz ci w Sejmie i w Senacie to "po cztery garnitury maja, a o biednych nie pomysla". Nawet z Ruskimi czlowiek nie zahandluje, bo ostatnie ich oddzialy opuscily nasz kraj 10 lat temu. A kiedys to i wegiel, i tuszonke, i paliwo rakietowe kupilo sie za grosze. Na przemianach ustrojowych wyszli zle i pegeerowcy (gospodarstwo kupil jakis Japonczyk, co to - wedle relacji Listonosza - chce w tamtejszych stawach hodowac perly albo... szmaragdy), i Kierownik sklepu (bo budka w lesie oddalila go od najlepszych klientów - co prawda, na kreche wino kupuja, ale za to ile!), i Listonosz, co na paliwie rakietowym w motorowerze dwa razy szybciej okolice objezdzal. Na zwyklym jego motorower stale gasnie, ale teraz, gdy wchodzimy do Unii, na rowerze listy rozwozic nie honor. Ale chyba najgorzej na zmianach politycznych wyszedl Ormowiec. Donosic juz nie ma komu ani czego, a ludzka niechec pozostala. Biorac na siebie pelna odpowiedzialnosc za wprowadzenie stanu wojennego w Polsce, Ormowiec popelnia samobójstwo. Sciezka przy budce podazaja rozmaici ludzie. Kierownik dowozi tam, chcac nie chcac, zaopatrzenie, Listonosz przejezdza tamtedy, wiozac listy, a wiecznie pijany Soltys próbuje handlowac zrobionymi przez siebie "antynami" telewizyjnymi. Przyblaka sie nawet dzialacz zwiazkowy w delegacji, który w imieniu zalogi wiezie do centrali wazna petycje. I tak mijaja dni, ale w koncu czterej "rezydenci" spod budki postanowia "wziac swój los we wlasne rece". I bedzie dobrze! [PAT]

    Okladka/Screeny:



    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Janusz Anderman
    * Rezyseria: Maria Zmarz-Koczanowicz
    * Asystent rezysera: Wieslawa Goscik
    * Zdjecia: Krzysztof Pakulski
    * Operator kamery: Jaroslaw Szmidt
    * Mistrz oswietlenia: Marek Bystrosz
    * Oswietlenie: Pawel Cichocki, Miroslaw Flis, Slawomir Kosinski, Tadeusz Markowczenko
    * Scenografia: Ewa Przybyl, Andrzej Przybyl
    * Wspólpraca scenograficzna: Agata Przybyl, Adam Nowakowski
    * Muzyka: Zygmunt Konieczny (kompozycja p.t. "Pochód")
    * Opracowanie muzyczne: Marta Broczkowska
    * Dzwiek: Waclaw Pilkowski, Marcin Ejsmund
    * Wspólpraca dzwiekowa: Maciej Kluczkowski, Zbigniew Sadowski
    * Montaz: Grazyna Gradon
    * Charakteryzacja: Jolanta Jagodzinska, Malgorzata Majewska
    * Efekty specjalne: Janusz Bykowski
    * Ewolucje kaskaderskie: Pawel Grzybczyk, Zbigniew Madej
    * Redakcja: Maria Bardini
    * Kierownictwo produkcji: Renata Lukasik
    * Kierownictwo planu: Michal Pacholik
    * Sekretariat planu: Wanda Dabrowska
    * Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa (dla Programu 2)
    * Obsada aktorska: Marian Opania (Kierownik), Jerzy Lapinski (Pierwszy), Rafal Mohr (Drugi), Piotr Dabrowski (Trzeci), Artur Barcis (Czwarty), Zbigniew Zamachowski (Listonosz Fatalny), Witold Debicki (Ormowiec), Wojciech Malajkat (Dzialacz), Wiktor Zborowski (Soltys), Grzegorz Emanuel (Holender), Arkadiusz Janiczek (Szkot), Anna Majcher (Nauczycielka), Lukasz Lewandowski (Uczen)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  13. #13
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Anderson Robert

    Samotna noc

    [1996]


    Opis:

    Opowiesci o ludziach samotnych, nie znajdujacych wspólnego jezyka z najblizszymi, historie - jak zauwazyl amerykanski krytyk - "jakby zywcem wziete z rubryki serce w rozterce", zaskarbily Robertowi Andersonowi (ur. 1917) uznanie szerokiej widowni. Pisarz dobrze notowany, na przelomie lat 60. i 70. uwazany za najlepszego amerykanskiego twórce sztuk bulwarowych, ma w dorobku wiele scenariuszy teatralnych i filmowych. Autora "Tee and Sympathy" ("Herbatka i wspólczucie", jego pierwsza glosna sztuka), "You Know I Can't Hear You When The Water's Running", "The Days Between" - wyróznia lagodny, dobrotliwy humor i pelna ciepla serdecznosc wobec bohaterów. Na jezyk polski wczesniej przelozono m.in. sztuki "Nigdy nie spiewalem ojcu" i "Samotnik".
    Refleksyjna "Samotna noc", sztuka o samotnosci, przyjazni i potrzebie uczuc, rozgrywa sie w wigilijny wieczór. W prowincjonalnym hotelu przypadkowo spotyka sie dwoje dojrzalych ludzi, przygniecionych zyciowymi problemami. Ona ma w pobliskim szpitalu 10-letniego syna, niebawem lekarze go wypisza i Jerry bedzie mógl poleciec na swieta do Londynu, do ojca. On tez naslu****e telefonu ze szpitala, z wiadomoscia o stanie zdrowia nieuleczalnie chorej zony. Slyszac przez sciane placz kobiety, z cala serdecznoscia i prostota proponuje swoja pomoc i towarzystwo przy kolacji - jego matka zawsze mawiala, ze podstawowym skladnikiem kazdego posilku jest ktos, z kim mozna go zjesc. Razem wybieraja sie do jedynego w miasteczku kina, na film, który Jan widzial juz dwa razy, dwukrotnie na nim zasypiajac. Katarzyna, która zwykle wysluchiwala zwierzen innych ludzi, w jego obecnosci nie boi sie otworzyc. Opowiada o surowym ojcu, mezu, dla którego poswiecila w zyciu wszystko i który teraz odszedl, moze przerazony bezmiarem jej oddania. Jan nieoczekiwanie powierza Katarzynie tajemnice swojego malzenstwa, trudnej milosci splecionej z nienawiscia, zwierza sie jej z nieszczescia i poczucia winy. Oboje wiedza, ze rankiem beda musieli sie rozstac, ale to w niczym nie umniejsza autentycznosci i glebi laczacego ich porozumienia. [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Robert Anderson
    * Przeklad: Roman Holzhausen
    * Rezyseria: Piotr Mikucki
    * Asystent rezysera: Danuta Porebska
    * Zdjecia: Miroslaw Poznanski
    * Operator kamery: Piotr Wolujewicz, Norbert Maleszewski
    * Scenografia: Ewa Przybyl, Andrzej Przybyl
    * Asystent scenografa: Andrzej Przybyl, Piotr Malinowski
    * Muzyka: Piotr Wierzejski
    * Dzwiek: Malgorzata Przepiórka
    * Montaz: Piotr Krzysztofowicz, Orest J. Sliwinski
    * Charakteryzacja: Malgorzata Majewska, Jagoda Wolska (w napisach: Jadwiga)
    * Redakcja: Ewa Marrodan, Miroslawa Lukaszewicz
    * Kierownictwo produkcji: Anna Kulawik-Rzonca
    * Produkcja: Telewizja Polska
    * Obsada aktorska: Gabriela Kownacka (Katarzyna), Zbigniew Zapasiewicz (Jan), Maja Ostaszewska (Maja), Antonio Galdamez (Jerry)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  14. #14
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Aubert Gerald

    Podroz

    [2000]


    Opis:

    Wspólczesna sztuka francuskiego autora to wstrzasajacy i wzruszajacy zarazem dramat psychologiczny w mistrzowskiej obsadzie. Gerald Aubert (ur. 1951), z zawodu bibliotekarz, debiutowal w 1988 r. adaptacja utworu Alaina Scoffa "Le Pantalon". Nominowana do nagrody Moliera sztuke z 1991 r., "Chambre 108", przeniesiono na ekran. "Podróz" (1996) jest opowiescia o weekendowej wyprawie dwóch Francuzów: ojca - bylego wieznia i jego doroslego syna na teren obozu koncentracyjnego w Dachau w Niemczech. Wycieczka do miejsca bolesnych wspomnien, jaka syn organizuje staremu ojcu, dla obydwu skonczy sie w sposób nieoczekiwany. Syn nie podejrzewa nawet, ze u celu podrózy pozna wstrzasajaca rodzinna tajemnice, kryjaca zasadnicza dla jego zycia prawde.
    Wlasciwie inicjatorem wyprawy byl ojciec, ale teraz zachowuje sie nieznosnie. Przez cala droge marudzi, gdera albo ponuro milczy. Opowiada niesmaczny dowcip o Zydach, Niemców uparcie nazywa Szwabami. Syn stopniowo zaczyna tracic cierpliwosc. Ma dosc jego zlosliwosci, wisielczego humoru, uprzedzen, zadawnionych urazów. Twój czas zatrzymal sie na etapie drugiej wojny, ja patrze na nowa, tworzaca sie Europe - tlumaczy ojcu, grozac jednoczesnie, ze natychmiast wróca do Paryza, jesli nadal bedzie sie tak zle wyrazal o wszystkim, co niemieckie. Starszy pan przyjmuje warunki, ale widac, ze cos go gnebi. Zadaje prowokujace pytania, czyni niejasne uwagi. W restauracji w Dachau, po kilku lampkach renskiego, staje sie nieobliczalny. Wykrzykuje obelzywe slowa o gospodarzach, szwabskiej kaszance i swoim zoladku, który w tym p... kraju zrujnowano w 1943 r. Peroruje o budzeniu umarlych i lekcji honoru i odwagi. Zazenowanego sytuacja syna zbywa oswiadczeniem, ze bedzie sie wydzieral, jesli zechce, bo numer na przedramieniu daje mu do tego prawo. Pamiec, która zzera ludzi jak rak, nagle przywodzi mu na mysl zone. Niedawno owdowialy mezczyzna proponuje synowi toast - za matke, która sie tak dzielnie opierala. Chorobie, oczywiscie, a poza tym Niemcom. Syn nie mial pojecia, ze matka byla wiezniarka Ravensbruck i Dachau, nigdy o tym nie mówila. Teraz okazuje sie, ze to wlasnie ona przed smiercia polecila mezowi, by wybral sie z synem w te podróz. [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Gerald Aubert
    * Przeklad: Barbara Grzegorzewska
    * Rezyseria: Piotr Mikucki
    * Zdjecia: Marian Prokop
    * Operator kamery: Magdalena Górka, Michal Englert
    * Wspólpraca operatorska: Tomasz Prokop, Witold Garwolinski
    * Scenografia: Halina Dobrowolska
    * Wspólpraca scenograficzna: Emil Kostecki, Lech Ociesa
    * Kostiumy: Agnieszka Werner
    * Opracowanie muzyczne: Marta Broczkowska
    * Dzwiek: Marek Bobowski
    * Wspólpraca dzwiekowa: Jacek Kern-Jedrychowski, Arkadiusz Woskowski
    * Udzwiekowienie: Iwona Szalwinska-Klimek, Iwo Klimek
    * Montaz: Ewa Smal
    * Wspólpraca montazowa: Piotr Dudek, Roger Sieczkowski
    * Charakteryzacja: Katarzyna Milczarek
    * Redakcja: Beata Goscik
    * Redaktor prowadzacy: Krzysztof Domagalik
    * Kierownictwo produkcji: Wieslaw Lysakowski
    * Kierownictwo planu: Piotr Kawycz
    * Sekretariat planu: Malgorzata Jedynak
    * Produkcja wykonawcza: Akson Studio
    * Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa (dla Programu 1)
    * Obsada aktorska: Gustaw Holoubek (Ojciec), Piotr Fronczewski (Syn), Aleksandra Bozek (Kelnerka), Maria Górecka-Nowicka, Jerzy Baczek, Julia Krawczyk (nie wystepuje w czolówce), Mariusz Zaniewski (nie wystepuje w czolówce)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  15. #15
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Aubert Gerald

    Sala 108

    [2003]


    Opis:

    Druga, po "Podrózy", prezentowana w Teatrze TV wspólczesna sztuka francuskiego autora, w tej samej mistrzowskiej obsadzie. Gerald Aubert (rocznik 1951), z zawodu bibliotekarz, napisal "Sale 108" w 1990 r., zdobywajac nominacje do nagrody Moliera. Poruszajaca opowiesc z pogranicza dramatu, komedii, niekiedy wrecz farsy, wzbudzila zywe zainteresowanie. Po premierze w Th#atre de Poche w Paryzu, w pazdzierniku 1990 r., posypaly sie pozytywne opinie, chwalono sztuke i jej autora. Najkrótsza z recenzji, znakomicie oddajaca skale nastrojów, brzmiala: "Porywajace". Sztuka zostala równiez przeniesiona na duzy ekran, filmowa wersje wyrezyserowal w 1993 r. Daniel Moosmann.
    "Sala 108" jest opowiescia o róznych odmianach samotnosci i strachu przed smiercia. Taki ton - jakze ludzki i tragiczny - wysuwa sie na pierwszy plan w inscenizacji telewizyjnej. Bohaterowie sztuki to zupelnie obcy sobie ludzie, których los zetknal w tytulowej szpitalnej sali, sterylnie czystej, jeszcze "pachnacej" swieza, bladoseledynowa farba. Kazdy z mezczyzn przezywa wlasna zyciowa tragedie: starszy, Rene Bertillon - bezwolny, zagubiony, skazany na samotnosc po smierci zony i wyrzeknieciu sie córki wiele lat temu, oraz mlodszy, Charles Renoir - mezczyzna w pelni sil twórczych, który dopiero co trafil do szpitala i z obawa oczekuje wyników specjalistycznych badan, od których zalezy wszystko. Narastajacy lek przed ujawnieniem smiertelnej choroby wyzwala w mlodszym pacjencie nienawisc i agresje wobec wspóltowarzysza niedoli, który próbuje nawiazac przyjacielska rozmowe. Zgorzknialy i zly na caly swiat Charles nie zamierza dopuscic do zbytniej poufalosci. Dla zachowania pozornej niezaleznosci i pewnosci siebie gotów jest zrobic wszystko, buta zaglusza strach przed poznaniem prawdy. Desperacko broni sie przed wpadnieciem w nastrój melancholii i bezsilnosci wobec niezbadanych wyroków boskich. Bertillon, obrazony na wspóllokatora za obelzywe slowa, najpierw gderal, zanudzal osobistymi problemami, opowiesciami o milosci, smierci, o szpitalnej egzystencji i córce, której nie widzial od 35 lat, teraz ponuro milczy, czym równiez doprowadza wscieklego Charles'a do obledu.
    Po szpitalnej sali krzata sie schludna i ponetna pielegniarka Janine, która swoja beztroska paplanina o oddziale, ordynatorze i innych chorych mocno irytuje nowo przyjetego pacjenta. Ten najchetniej czmychnalby stad na koniec swiata. Drazni go pielegniarka, nie moze zniesc starego nudziarza wspóllokatora, ciska sie i miota w swej beznadziejnosci. W koncu, moze znowu ze strachu przed smiertelna choroba, podejmuje dramatyczna próbe zblizenia z Janine, jakby juz ostatni raz w zyciu mial trzymac w ramionach piekna i mloda kobiete. [PAT]

    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Gerald Aubert
    * Przeklad: Barbara Grzegorzewska
    * Rezyseria: Gustaw Holoubek
    * Zdjecia: Witold Adamek
    * Wspólpraca operatorska: Janusz Wojtczak, Grzegorz Stankiewicz, Przemyslaw Gabryelski, Tadeusz Ostrowski, Cezary Kozlowski
    * Scenografia: Barbara Ostapowicz
    * Wspólpraca scenograficzna: Andzelika Gereluk, Cezary Matysiak, Antoni Zakrzewski
    * Kostiumy: Dorota Roqueplo
    * Wspólpraca kostiumograficzna: Anna Janowska
    * Opracowanie muzyczne: Marta Broczkowska
    * Dzwiek: Malgorzata Lewandowska
    * Wspólpraca dzwiekowa: Dariusz Stanek
    * Mikrofoniarz: Miroslaw Makowski (nie wystepuje w napisach), Piotr Pacholski (nie wystepuje w napisach), Arkadiusz Woskowski (nie wystepuje w napisach)
    * Montaz: Katarzyna Rudnik
    * Wspólpraca montazowa: Piotr Glinski
    * Charakteryzacja: Jolanta Springer
    * Redakcja: Beata Goscik
    * Kierownictwo produkcji: Pawel Gabrys
    * Kierownictwo planu: Maciej Krzepkowski, Ryszard Brozek
    * Sekretariat planu: Danuta Szczesnowicz-Malipan
    * Produkcja wykonawcza: Akson Studio
    * Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa (Program 1 TVP S.A.)
    * Obsada aktorska: Gustaw Holoubek (Rene Bertillon), Piotr Fronczewski (Charles Renoir), Magdalena Wójcik (Janine)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  16. #16
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Ayckbourn Alan

    Od czasu do czasu

    [1999]


    Opis:

    Jedna z najlepszych komedii Alana Ayckbourna (ur. 1939), autora ponad 40 sztuk teatralnych, w tym tak znanych, jak "Farsa na trzy sypialnie", "Wesolych swiat", "Jak sie kochaja w nizszych sferach", "Wszystko jest wzgledne", "Chwila szczescia", "Chwila slawy" (trzy ostatnie tytuly znalazly sie tez na afiszu Teatru TV). Prapremiera "Od czasu do czasu" odbyla sie w Scarborough w 1996 roku. Na tej samej scenie Ayckbourn (pod pseudonimem Roland Allen) jako 20-latek zadebiutowal sztuka "The Square Cat" i tutaj, w Theatre-in-the-Round, którego od lat jest dyrektorem artystycznym i glównym rezyserem, zaczal terminowac najpierw jako spec od oswietlenia, dzwieku, maszynerii sceny, a wreszcie - jako aktor. Gruntowna zmajomosc tajników sceny i oczekiwan widowni, a takze wrodzony temperament komediopisarza uczynily zen autora ulubionego przez publicznosc brytyjska i nie tylko. "Od czasu do czasu" to pelna zaskakujacych wydarzen i zwrotów akcji historia, dziejaca sie w kilku wymiarach czasowych, chociaz nie ma nic wspólnego z literatura fantastyczna, przeciwnie, przez caly czas pozostajemy w kregu znajomych problemów i sytuacji. Dzieki sprawnej rezyserii Juliusza Machulskiego i znakomitej obsadzie jest to spektakl dynamiczny i trzymajacy w napieciu. Wszystko zaczyna sie od pozornie blahego zdarzenia w apartamencie pieciogwiazdkowego hotelu "Regal" w Londynie. Rozpoczyna sie jak typowa farsa. W drzwiach pokoju hotelowego staje dziwacznie ubrana dziewczyna, przedstawia sie jako Lala - od Leona. Zrzuca liche futerko, wyjmuje z torby niezbedne akcesoria "sily dominujacej", wykrzykuje oklepany tekst pod adresem szescdziesiecioparoletniego mezczyzny, jak sadzi, swego klienta. Julian wyprowadza panienke z bledu. Z jej uslug bedzie korzystal Rysio, bogaty biznesmen kolo siedemdziesiatki, który wciaz jeszcze tkwi w lazience, bo ma klopoty z zawiazaniem sznurowadel. Lala ma waska specjalnosc wymagajaca pewnego wysilku ze strony klienta, wiec w trosce o zdrowie i zycie starszego pana chce sie wycofac. Rysio ani mysli zrezygnowac. Odprawia Juliana, po czym kaze dziewczynie wydobyc ukryte za umywalka papiery. Wyjasnia, ze nie chodzi mu o seks, tylko o podpis swiadka i odniesienie dokumentu do kancelarii adwokackiej. Lala odmawia podpisania czegokolwiek bez uprzedniego przeczytania. Rysio chetnie zapoznaje ja ze spowiedza swego zycia. Zarobil ogromne pieniadze kosztem bliznich, manipulowal kursami walut, spekulowal, doprowadzal ludzi do bankructwa i sprowadzal na cale rejony kleske glodu i wojny, sial smierc i spustoszenie. Jego druga zona Ela, kobieta piekna i z charakterem, naprawde dobra i na wskros uczciwa, przestrzegala go, ze kiedys nadejdzie dzien wyrównywania rachunków. Dlatego spisal te spowiedz, ujawniajac w dokumencie nazwiska osób mniej skorych do wyznan. Ela zginela tragicznie, wypchnieta z okna apartamentu hotelowego przez wspólnika Rysia, J. S. Goodmana. Julian zabil tez pierwsza zone swego szefa i przyjaciela. Dzidka utopila sie na Korsyce i te smierc równiez uznano za nieszczesliwy wypadek. Coraz bardziej przerazona Lala rzuca sie do ucieczki. Rysio usiluje ja zatrzymac i pada, razony atakiem. Blaga o pomoc. Lala wzywa Juliana, a ponury, bezwzgledny typ odkrywa prawde. Nie slucha zapewnien dziewczyny, ze nie czytala kompromitujacego go dokumentu. Przygotowuje zastrzyk, który rozwiaze problem raz na zawsze. Lala wyrywa sie, wpada na oslep w jakies drzwi. Zatrzymuje sie w pokoju kobiety w srednim wieku, kompletnie zaskoczonej pojawieniem sie panienki w czerwonej, obcislej "skórze". [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Alan Ayckbourn
    * Przeklad: Malgorzata Semil
    * Scenariusz: Juliusz Machulski
    * Rezyseria: Juliusz Machulski
    * Wspólpraca rezyserska: Jan Hryniak
    * Zdjecia: Edward Klosinski
    * Operator kamery: Edward Klosinski, Tomasz Malinowski
    * Wspólpraca operatorska: Slawomir Grinka, Henryk Bazydlo, Artur Lapot, Cezary Kozlowski, Tadeusz Ostrowski
    * Scenografia: Monika Sajko-Gradowska
    * Wspólpraca scenograficzna: Pawel Zbroszczyk (EZE Lighting), Marcin Paczkowski (EZE Lighting), Slawomir Markiewicz (EZE Lighting)
    * Kostiumy: Ewa Machulska
    * Wspólpraca kostiumograficzna: Monika Poplawska, Katarzyna Dominiak
    * Opracowanie muzyczne: Malgorzata Przedpelska-Bieniek (w napisach okreslenie funkcji: konsultacja muzyczna)
    * Dzwiek: Andrzej Lewandowski
    * Mikrofoniarz: Adam Padamczyk, Jacek Serowiecki
    * Montaz: Ewa Smal
    * Charakteryzacja: Grazyna Brajcka, Elzbieta Pietrzak
    * Koordynacja kaskaderska: Ryszard Janikowski
    * Ewolucje kaskaderskie: Robert Cichon (dubler Jana Englerta)
    * Fotosy: Krzysztof Wellman
    * Redakcja: Renata Czarnkowska-Listos
    * Kierownictwo produkcji: Jan Kaczmarski
    * Sekretariat planu: Bozena Walinowicz-Pacholska
    * Wspólpraca produkcyjna: Jolanta Jarzecka-Sawka, Lukasz Rogalski, Anna Podkanska, Joanna Roslon
    * Produkcja wykonawcza: Studio Filmowe "Zebra"
    * Produkcja: Telewizja Polska (Teatr Telewizji TVP S.A.)
    * Obsada aktorska: Krystyna Janda (Ela), Edyta Jungowska (Lala), Anna Samusionek (Dzidka), Jan Machulski (Rysio), Jan Englert (Julian), Slawomir Orzechowski (Karol), Wojciech Malajkat (Mlody Rysio)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  17. #17
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Ayckbourn Alan

    Pozory myla

    [2008]


    Opis:

    Akcja komedii "Pozory myla" wybitnego dramaturga angielskiego rozgrywa sie w jednym mieszkaniu, w ciagu kilku godzin. Para mlodych komputerowców przygotowuje przyjecie, podczas którego maja byc ogloszone ich zareczyny.
    Jeszcze przed przybyciem gosci spada na balkon sasiadka z górnego pietra. Kobieta wyskoczyla przez okno, by uciec ochroniarzowi, pod którego opieka zostawil ja jej partner - gangster.
    Ta dwójka - eks-tancerka na rurze i byly bokser równiez staja sie uczestnikami pelnego zaskakujacych zdarzen wieczoru. Czy zareczyny zostana ogloszone? Dochodzi do ostrej rywalizacji dwóch mlodych kobiet, nieoczekiwanie nawiazuje sie nic sympatii miedzy potencjalnym narzeczonym i atrakcyjna sasiadka oraz ochroniarzem a matka narzeczonego. Zderzenie klas, postaw i swiatopogladów i narastajace emocje buduja komizm spektaklu. [TVP]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Alan Ayckbourn
    * Przeklad: Malgorzata Semil
    * Rezyseria: Janusz Majewski
    * Zdjecia: Witold Adamek
    * Wspólpraca operatorska: Bartosz Lewandowski, Filip Boczun, Grzegorz Bieler, Artur Weber, Pawel Lisowiec, Tadeusz Ostrowski
    * Scenografia: Monika Sajko-Gradowska
    * Wspólpraca scenograficzna: Joanna Wójcik, Jacek Pietrak, Maciej Antoszewski
    * Kostiumy: Ewa Eysymont-Machulska
    * Wspólpraca kostiumograficzna: Justyna Pytko, Anna Jordanek
    * Konsultacja muzyczna: Zbigniew Zbrowski
    * Dzwiek: Piotr Mazurkiewicz
    * Wspólpraca dzwiekowa: Marcin Skibinski, Radoslaw Niemiec
    * Udzwiekowienie: Iwo Klimek, IMI Studio
    * Montaz: Milenia Fiedler
    * Asystent montazu: Roger Sieczkowski
    * Charakteryzacja: Iwona Kaminska, Monika Motyczynska-Abramczyk
    * Choreografia: Malgorzata Potocka
    * Ewolucje kaskaderskie: Jacek Jelen, Zbigniew Modej
    * On-line: Piotr Skórka
    * Efekty specjalne: Piotr Skórka
    * Fotosy: Renata Pajchel
    * Korekcja barwna: Pawel Syrzycki
    * Kierownictwo produkcji: Marcin Stachurski
    * Sekretariat planu: Marta Wierzbicka
    * Postprodukcja: PAY STUDIO
    * Produkcja wykonawcza: Close-Up
    * Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa (Program 1 TVP S.A.)
    * Obsada aktorska: Antoni Pawlicki (Justin Lazenby), Agnieszka Grochowska (Julie-Ann Jobson), Sonia Bohosiewicz (Paige Petite), Robert Wieckiewicz (Micky Rale), Krzysztof Kiersznowski (Derek Jobson), Anna Romantowska (Dee Jobson), Grazyna Szapolowska (Arabella Lazenby)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  18. #18
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Ayckbourn Alan

    Wesolych swiat

    [2002]


    Opis:

    Czarna komedia wybitnego angielskiego dramatopisarza i rezysera, która na polskie sceny trafila w 1984 roku. Autor konfrontuje w niej trzy pary malzenskie, na przestrzeni trzech lat. Siega zatem po sprawdzony juz schemat, a wypelnia go trescia w sposób bardzo pomyslowy, mnozac zabawne, nawet absurdalne sytuacje, zageszcza atmosfere, by wreszcie doprowadzic do nie calkiem wesolego zakonczenia. Daje aktorom swietny material literacki, który grajacy w kolejnym premierowym spektaklu Teatru Telewizji wykorzystali po mistrzowsku.
    Akcja komedii rozgrywa sie w trzech odslonach, w Boze Narodzenie przed rokiem, w biezacym roku i za rok - w trzech kuchniach. Bohaterami sa trzy malzenstwa. Drobny przedsiebiorca Sidney Hopckroft i jego zona Jane, wlasciciel banku Ronald Brewster-Wright i jego zona Arabella oraz architekt Goeffrey Jackson i jego zona Ewa. Hoockroftowie sa para rozumiejaca sie i zgrana. Jane - typowa, nieco ograniczona kura domowa, jest calkowicie oddana mezowi. Brewster-Wrightowie sa malzenstwem z dlugim juz stazem, znudzeni i rozczarowani soba, co u niej wyraza sie nadmierna sklonnoscia do ginu, i to niebyt rozcienczonego tonikiem. Jacksonowie natomiast nawet nie staraja sie ukryc niezgodnosci charakterów, szczególnie ona, buntujaca sie przeciwko dominacji meza.
    Gospodarzami pierwszego przyjecia sa Hopcroftowie. Oboje bardzo sie denerwuja. Zwlaszcza Jane zalezy, by wypasc jak najlepiej ze wzgledu na Sidneya, który chce przy tej okazji poprosic Ronalda o kredyt z jego banku. Udaje mu sie to i wieczór uznaje za szalenie udany, choc z powodu nadmiernego ugrzecznienia i niesmialosci nie zdolal poprowadzic przyjecia tak, jak sobie to wczesniej zaplanowal. Nie ma tez dla niego wiekszego znaczenia, ze Jane, w wyniku zbiegu okolicznosci, spora czesc wieczoru spedzila w ogródku, na ulewnym deszczu. Tegoroczne swiatecznie spotkanie odbywa sie w zaniedbanej kuchni Jacksonów. Ewa jest w ciezkiej depresji i caly czas próbuje popelnic samobójstwo, z czego goscie nie zdaja sobie sprawy i dziwnym trafem stale jej to uniemozliwiaja. Prym w tym wioda Hopcroftowie. Zwlaszcza Sidney dyktuje innym, co maja robic. Dzieki pozyczce zalatwionej przed rokiem sporo zarobil, a pieniadze skutecznie pomogly obojgu malzonkom pozbyc sie niesmialosci. Co prawda na koniec nieuwazna zona wylewa mu na glowe pelna miske tlustej wody, ale on te przykrosc powetuje sobie za rok.
    Jacksonowie pierwsi zjawia sie wówczas w zimnej kuchni Brewster-Wrightów. Ewa otrzasnie sie z depresji, ale Arabella jeszcze czesciej siegac bedzie po gin. Ani jednym, ani drugim nie wiedzie sie najlepiej, atmosfera spotkania nie bedzie wiec radosna. W pewnej chwili wbrew woli calej czwórki do kuchni bankiera wedra sie Hopckroftowie - calkowicie odmienieni, dzieki pieniadzom, którymi Sidney nabil sobie kabze w sposób niezbyt uczciwy. Spektakl jest popisem swietnego aktorstwa. Magdalena Zawadzka i Piotr Fronczewski doskonale pokazuja metamorfoze Hopckroftów. Jan Kociniak jest nieodparcie smieszny, a Anna Dymna autentycznie zdegustowana i pozbawiona zludzen. W drugiej odslonie Hanna Sleszynska wysmienicie gra Ewe, bezskutecznie próbujaca popelnic samobójstwo. [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Alan Ayckbourn
    * Przeklad: Kazimierz Piotrowski
    * Rezyseria: Gustaw Holoubek
    * Zdjecia: Witold Adamek
    * Scenografia: Barbara Ostapowicz
    * Kostiumy: Ewa Krauze
    * Opracowanie muzyczne: Marta Broczkowska
    * Dzwiek: Malgorzata Lewandowska
    * Montaz: Katarzyna Rudnik
    * Charakteryzacja: Jolanta Springer, Bozena Stachurska
    * Choreografia: Emil Wesolowski
    * Redakcja: Beata Goscik
    * Redaktor prowadzacy: Ewa Chodkowska
    * Kierownictwo produkcji: Pawel Gabrys
    * Produkcja wykonawcza: Akson Studio
    * Sekretariat planu: Malgorzata Zdziarska
    * Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa (dla Programu 1 TVP S.A.)
    * Obsada aktorska: Magdalena Zawadzka (Jane Hopcroft), Piotr Fronczewski (Sidney Hopcroft), Hanna Sleszynska (Ewa Jackson), Arkadiusz Nader (Goeffrey Jackson), Anna Dymna (Arabella Brewster-Wright), Jan Kociniak (Ronald Brewster-Wright)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  19. #19
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Ayckbourn Alan

    Sila Komiczna

    [2003]


    Opis:

    W Teatrze TV to juz kolejna (po "Chwili slawy", "Wszystko jest wzgledne", "Chwili szczescia", "Wesolych swiat", "Kobiecie w ogrodzie") sztuka jednego z najwybitniejszych i najbardziej plodnych dramaturgów angielskich. Alan Ayckbourn urodzil sie w Londynie w 1939 r., interesowal sie teatrem od wczesnej mlodosci (swoja pierwsza sztuke napisal, majac niespelna dziesiec lat). W karierze zawodowej przeszedl przez rózne szczeble - byl asystentem kierownika planu, operatorem dzwieku i swiatla, rekwizytorem, aktorem, rezyserem, dyrektorem artystycznym. Do profesjonalnego pisania zachecil go jego mentor i zalozyciel teatru w Scarborough, Stephen Joseph. Alan Ayckbourn wystepowal zreszta w zespole Scarborough, tutaj tez debiutowal jako autor. Ma w dorobku ponad 60 sztuk, tlumaczonych na kilkadziesiat jezyków i wystawianych na najlepszych scenach swiata, byl wielokrotnie uhonorowany prestizowymi nagrodami. Kilka z jego sztuk z aplauzem przyjela wymagajaca publicznosc na Broadwayu. Po Szekspirze, jeden z najczesciej wystawianych dramatopisarzy na swiecie w 1997 r. otrzymal tytul szlachecki.
    Napisana w 1998 r. "Sila komiczna", znakomita satyra na srodowisko realizatorów telewizyjnych, jest 53. sztuka w dorobku angielskiego dramaturga. Po raz pierwszy byla wystawiona w tymze samym roku w Stephen Joseph Theatre w Scarborough. Rok pózniej odbyla sie premiera na londynskim West Endzie. Przedstawienie zawojowalo równiez off-broadwayowskie sceny, krytyk "New York Magazine" pisal: "Jezeli zamierzasz obejrzec tylko jedna sztuke w swoim zyciu, niech to bedzie "Sila komiczna".
    Akcja "Sily komicznej" rozgrywa sie w niedalekiej przyszlosci, w 2025 r., wiele zawodów wykonuja zaprogramowane maszyny-ludzie. Jest to lekka, romantyczna komedia, choc nie brakuje w niej akcentów powazniejszych, sklaniajacych widza do glebszych refleksji. W szpitalnej sali nad lózkiem unieruchomionego Syna pochyla sie zrozpaczona Matka. Stojacy obok Doktor nie daje zadnej nadziei na uratowanie zmiazdzonej stopy pacjenta, przekreslajac tym samym jego szanse na dalsza kariere sportowca. Po chwili okazuje sie, ze dramat rozgrywa sie nie w szpitalu, lecz w studiu telewizyjnym, gdzie jest nagrywany kolejny odcinek ckliwej, trzeciorzednej opery mydlanej, w której odtwórcami ról, ze wzgledów oszczednosciowych, sa aktoidy - komputerowo zaprogramowane maszyny. Realizatorem serialu jest Chandler Tate, amerykanski rezyser filmowy z problemem alkoholowym, który okres najwiekszej slawy ma juz dawno za soba. Pomocniczy zespól realizatorski tworza dwie lesbijki - Prim i Trudi. W studiu telewizyjnym pojawia sie dyrektor, zaborcza i wyniosla Carla Pepperbloom, której towrzyszy Adam, bratanek i protegowany Lestera Trainsmitha - medialnego potentata. Pelen idealów mlody, ambitny pisarz chce uczyc sie fachu od Chandlera, którego dawnymi filmami komediowymi jest wrecz zafascynowany. Choc Carla wyraznie rosci sobie pewne prawa do przystojnego mlodzienca, on nie przyznaje sie do romansu z nia. Niespodziewanie zako****e sie natomiast w Emce - aktoidce grajacej w serialu Chandlera pielegniarke. Z pozoru wydaje sie, ze to tylko maszyna, kompletnie pozbawiona ludzkiej wrazliwosci, która moze myslec i czuc jedynie to, co wczesniej zostalo zaprogramowane. Poczatkowo Adam zamierza uczynic Emke glówna bohaterka swego scenariusza. Szybko dostrzega w niej jednak cos wiecej niz bezduszna maszyne niezdolna do samodzielnego wyrazania uczuc, która mozna sterowac wedlug wlasnej woli. Emka daleko wybiega poza swój zaprogramowany zakres obowiazków i mozliwosci. Pod wplywem zakochanego w niej Adama zmienia sie, potrafi sie szczerze smiac, ronic prawdziwe lzy, poznaje smak milosci, goryczy, bólu i cierpienia. Gdy do akcji wkracza zazdrosna intrygantka Carla, Adam ucieka z ukochana. Obydwoje poddaja sie czarodziejskiej mocy milosci, tak wielkiej, ze nie zwazaja na dzielace ich bariery. Pózniej jednak przychodzi refleksja, czy ten zwiazek ma szanse na przetrwanie? [PAT]


    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Alan Ayckbourn
    * Przeklad: Malgorzata Semil
    * Rezyseria: Janusz Majewski
    * Asystent rezysera: Michal Rogalski
    * Zdjecia: Witold Adamek
    * Operator kamery: Witold Adamek, Jan Cybis, Marcin Kukielski, Kamil Plocki, Wojciech Zielinski
    * Mistrz oswietlenia: Marek Bystrosz (nie wystepuje w napisach)
    * Scenografia: Arkadiusz Kosmider
    * Asystent scenografa: Piotr Malinowski
    * Kostiumy: Irena Bieganska
    * Asystent kostiumografa: Malgorzata Chachaj
    * Dzwiek: Malgorzata Wrzeszcz
    * Opracowanie muzyczne: Zbigniew Zbrowski
    * Dzwiek: Michal Muzyka
    * Wspólpraca dzwiekowa: Adam Kijek (nie wystepuje w napisach)
    * Montaz: Milenia Fiedler
    * Charakteryzacja: Bozena Balcerowska, Jagoda Wolska
    * Kierownictwo produkcji: Renata Lukasiak
    * Sekretariat planu: Andrzej Chlebowski
    * Producent: Ewa Marrodan
    * Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa (Teatr Telewizji Program 1 TVP S.A.)
    * Obsada aktorska: Agnieszka Grochowska (Emka), Marek Kaluzynski (Adam), Jan Englert (Chandler), Hanna Sleszynska (Prim), Elzbieta Zajacówna (Trudi), Maria Pakulnis (Carla), Jerzy Kamas (Lester), Wiktor Zborowski (Marmion), Pawel Wawrzecki (Doktor/Famer), Agnieszka Kotulanka (Matka/Zona Farmera), Grzegorz Sierzputowski (Syn), Andrzej Piszczatowski (Recepcjonista), Malgorzata Kozuchowska (Klientka), Marek Barbasiewicz (Klient), Maria Gladkowska (Ekspedientka), Marcin Brzozowski (Kelner I), Rafal Mohr (Kelner II), Ewa Kasprzyk (Prostytutka), Redbad Klynstra (Indyk)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


  20. #20
    Awatar tomson13
    Dołączył
    Oct 2009
    Posty
    12,834
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post

    Domyślnie

    Balucki Michal

    Dom otwarty

    [1994]


    Opis:

    Michal Balucki (1837-1901), najpopularniejszy obok Fredry i Zapolskiej komediopisarz, zdobyl u wspólczesnej sobie publicznosci powodzenie, jakiego nie mial zaden inny autor dramatyczny. Wystarczylo, aby jego nazwisko pojawilo sie na afiszu, a teatr natychmiast zapelnial sie widzami. Popularnosc te zawdzieczal przede wszystkim tematyce swych komedii. Wprowadzil na scene ówczesna rzeczywistosc, czerpiac fabule z aktualnych wydarzen, biezacych problemów. Publicznosc mogla ogladac nie upostaciowane cnoty i wady, lecz ludzi z krwi i kosci, jakby zywcem wzietych z ulicy, mówiacych o tym, co wszystkich wówczas obchodzilo. Bohaterowie wywodzili sie glównie ze swiata drobnych mieszczan, zyjacych tradycyjnie, niewolnych od smiesznosci, ale sympatycznych i poczciwych. Balucki mial swój specjalny sposób tworzenia. W glównej szufladzie jego biurka znajdowaly sie róznej wielkosci kartki, poukladane w osobne paczuszki, zwiazane wstazeczkami lub wlozone w tekturowe okladki. Kazda z paczuszek zawierala notatki. Gdy Balucki obmyslil jakas scene, podpatrzyl ciekawa postac, wpadl na nowy pomysl - otwieral jedna z paczuszek i zapisywal. W ten sposób jednoczesnie zbieral material do kilku utworów. Zajmowalo mu to sporo czasu, ale same sztuki powstawaly blyskawicznie. "Dom otwarty" mial premiere w Krakowie w roku 1883. Bal zorganizowany u panstwa Zelskich, urzedniczego malzenstwa, które nagle postanawia otworzyc swój dom dla gosci, staje sie pretekstem do zaprezentowania róznych typów ludzkich, wysmiania, prowincjonalnych ambicji, zaklamania obyczajowego, przywar wlasciwych nie tylko malomieszczanskiemu srodowisku XIX- wiecznego Krakowa.
    "My tu w naszym kólku zyjemy jak w raju" - cieszy sie zacny wuj Telesfor. Jak co wieczór wuj rozgrywa z Wladziem Zelskim partyjke szachów, pani domu wzywa wszystkich na kawusie, jej siostra Kamila, nieco posunieta w leciech panienka ze swym starajacym sie Adolfem stale a bezskutecznie próbuja zagrac na cztery rece "Dla Elizy". Nagle wpada pani Wicherkowska, opowiadajac z ozywieniem o balach, które urzadzaja literalnie wszyscy. Namawia domowników, aby oni równiez zaaranzowali u siebie wieczorek tancujacy. Wuj pulkownik, wciaz pelen wigoru, podchwytuje mysl, wspólnie ukladaja liste gosci. Jest na niej az nadto pan i panienek, a brakuje panów. Na szczescie Wladzio zna pana Fikalskiego, najlepszego w miescie wodzireja, który nie ma czasu pracowac - zwlaszcza pisac referatów, co robi za niego Zelski - ale bale aranzuje swietnie. Dla zyczliwego kolegi biurowego podejmuje sie to zrobic nawet w tak malym mieszkanku. Gospodarzowi udaje sie w ostatniej chwili znalezc muzyków, co prawda z orkiestry wojskowej, Fikalski sprowadza panów, zreszta dosc podejrzane egzemplarze. Chociaz tancerze wola bufet niz panny, poloneza wreszcie mozna zaczac. Taneczny korowód wiruje w coraz szybszym tempie, zwlaszcza ze wodzirej spieszy sie na nastepne przyjecie, a w sasiednich pokojach rozgrywaja sie komiczne scenki rodzajowe. Zdradzany maz usiluje strzec cnoty o wiele sprytniejszej malzonki, dreczony obawa, ze kazda kobieta jest jak owoc - im dojrzalsza, tym sklonniejsza do upadku panna w pretensjach, lekcewazaca szczere oddanie poczciwego narzeczonego, przezywa meki odtraconej, zlekcewazonej kobiety. Nadeta mieszczka, matka czterech szpetnych panien na wydaniu, rozpaczliwie wpycha córki kazdemu, kto sie nawinie, i z furia walczy o godniejsze miejsce na kanapie dla siebie, pociech i meza - istne wcielenie Dulskiego. Graja emocje i ambicje, bal moze przyniesc calkiem nieoczekiwane skutki - oplakane dla uczestników, zabawne dla postronnych. [PAT]

    Okladka/Screeny:



    Tworcy i Obsada:

    * Autor: Michal Balucki
    * Rezyseria: Michal Kwiecinski
    * Asystent rezysera: Grzegorz Loszewski, Maja Szafranska, Joanna Wojciechowska
    * Realizacja telewizyjna: Anna Halasinska
    * Operator kamery: Norbert Maleszewski, Marcin Oldak, Artur Szyman
    * Oswietlenie: Marek Sanak
    * Wspólpraca oswietleniowa: Malgorzata Piaseczny
    * Scenografia: Magdalena Kujszczyk
    * Asystent scenografa: Agnieszka Maszczyk, Dariusz Kozicki
    * Opracowanie muzyczne: Malgorzata Przedpelska-Bieniek, Maciej Zielinski
    * Wykonanie muzyki: Eugeniusz Gumula, Józef Mizera, Rafal Pilasiewicz
    * Choreografia: Hanna Chojnacka
    * Dzwiek: Malgorzata Przepiórka
    * Montaz: Slawomir Filip
    * Redakcja: Zofia Szczygielska
    * Charakteryzacja: Krystyna Maslowska, Jagoda Wolska (w napisach imie: Jadwiga), Renata Zygmunciak, Barbara Zychoniuk, Tomasz Matraszek
    * Kierownictwo produkcji: Anna Kulawik-Rzonca
    * Wspólpraca produkcyjna: Agnieszka Nejman
    * Obsada aktorska: Marta Lipinska (Janina Zelska), Henryk Bista (Wladyslaw Zelski), Jerzy Kamas (Telesfor), Ewa Isajewicz-Telega (Kamila), Krzysztof Stroinski (Adolf), Jan Matyjaszkiewicz (Franciszek), Jan Peszek (Fikalski), Joanna Jedryka (Wicherkowska), Krzysztof Kowalewski (Wicherkowski), Elzbieta Kepinska (Ciuciumkiewiczowa), Wladyslaw Kowalski (Ciuciumkiewicz), Aleksandra Konieczna (Ciuciumkiewiczówna), Magdalena Kuta (Ciuciumkiewiczówna), Agnieszka Suchora (Ciuciumkiewiczówna), Magdalena Wójcik (Ciuciumkiewiczówna), Witold Pyrkosz (Slazikowski), Bronislaw Pawlik (Piernikiewicz), Danuta Wodynska (Pieprzynska), Artur Barcis (Wróbelkowski), Jaroslaw Gajewski (Fujarkiewicz), Grzegorz Wons (Malinowski), Leon Charewicz (Bagatelka), Barbara Baryzewska (Fifikowska), Maria Klejdysz (Kuzynka Fifikowskiej), Krystyna Kolodziejczyk (Kuzynka Fifikowskiej), Krystyna Rutkowska (Kuzynka Fifikowskiej), Ewa Zlotowska (Kuzynka Fifikowskiej), Krzysztof Struzycki (Lokaj), Tomasz Taraszkiewicz (Lokaj)


    Opis uploadu:


    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.




    Download:



    Kod:

    Treść widoczna dla zalogowanych. Zaloguj się lub załóż konto na forum.


Strona 1 z 3 123 OstatniOstatni

Informacje o wątku

Użytkownicy przeglądający ten wątek

Aktualnie 1 użytkownik(ów) przegląda ten wątek. (0 zarejestrowany(ch) oraz 1 gości)

Podobne wątki

  1. Tomczyk Wojciech Dolina nicosci [2010] Teatr Telewizji
    Przez tomson13 w dziale Filmy MQ/LQ
    Odpowiedzi: 0
    Ostatni post / autor: 15-01-13, 17:25
  2. Quilter Peter - Boska [2011] Teatr Telewizji
    Przez tomson13 w dziale Filmy MQ/LQ
    Odpowiedzi: 0
    Ostatni post / autor: 15-01-13, 15:43
  3. Opis Obyczajów - Teatr TV (1990)
    Przez Trytonik w dziale Filmy MQ/LQ
    Odpowiedzi: 0
    Ostatni post / autor: 20-09-12, 19:20
  4. Kobra, Teatr Sensacji - KOLEKCJA
    Przez tomson13 w dziale Filmy MQ/LQ
    Odpowiedzi: 27
    Ostatni post / autor: 08-06-11, 10:45
  5. 19 Południk - Teatr TV (2003)
    Przez josebase w dziale Filmy MQ/LQ
    Odpowiedzi: 0
    Ostatni post / autor: 27-12-10, 20:51

Zakładki

Uprawnienia umieszczania postów

  • Nie możesz zakładać nowych tematów
  • Nie możesz pisać wiadomości
  • Nie możesz dodawać załączników
  • Nie możesz edytować swoich postów
  •